The Random Life of Nara

posted on 04 Jun 2012 14:40 by vanillarain in Life
 
ตอนนี้เราทำงานแล้ว ชีวิตก็ดูจะมีเวลาให้สิ่งอื่นๆน้อยลง
ไม่มีเวลากลับบ้านไปอยู่กับพ่อแม่
ไม่มีเวลาคุยโทรศัพท์บอกเล่าเรื่องราวชีวิตกับเพื่อนๆ
 
จนอาทิตย์นี้เรามีเวลา เลยได้ไปเดินเที่ยวกับเพื่อนๆ
ทำตัวเป็น Mrs. Dalloway ซื้อดอกไม้ไปใส่แจกัน
จึงเพิ่งได้รับรู้ว่า เวลาที่ชีวิตหม่นๆเป็น Greyscale นั้น
ดอกไม้จากปากคลองตลาดสามารถช่วยให้เรายิ้มได้
ผู้ชายคนนึงค่อยๆหยิบเลือกช่อดอกพุดราคาช่อละไม่กี่บาทอย่างทนุถนอม
ทำให้เรายิ้มได้มากกว่าภาพของผู้ชายที่ยืนเลือกซื้อดอกกุหลาบสีแดงที่แพงที่สุด
โอเค ... ไม่ว่าผู้ชายคนไหน จะซื้อดอกอะไร มันย่อมเป็นเรื่องที่ดี
แต่เราก็แค่ชอบที่ผู้ชายคนนึงที่เอ็นดูความธรรมดา มากกว่าเท่านั้นเอง

 
เราชอบดอกไม้ดอกเล็กๆ มันน่ารักเสมอในสายตาเรา
เราได้ช่อดอกไม้น้อยๆ ชื่อว่าดอก Amie ทำให้เราพาลไปนึกถึง Damien Rice (:
 
ไปพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ
ลงความเห็นพร้อมกันกับเพื่อนว่า
"เป็นสถานที่ที่น่ารักที่สุด เหมาะกับการออกเดทจริงๆเลยเนอะ"
เราชอบพิพิธภัณฑ์ ชอบเรื่องเล่าของสิ่งของแต่ละอย่างที่ผ่านการเวลา
ทุกครั้งที่เห็นอะไรพวกนี้ มันทำให้ใจเราเต้นแปลกๆ
 
 
กลับบ้านมา มีพ่อกับแม่รออยู่ มันรู้สึกดีที่สุดในโลก
ตอนกลางคืนบ่นว่า "แก่ ชั้นอยากกินส้มตำอะ"
รุ่งเช้าของอีกวัน ก็มีส้มตำวางอยู่ในตู้กับข้าวแล้ว ;D

แม่เปิดช่อง majang แล้วฮัมเพลงไทยยุค 80's ได้ทุกเพลง
แหวน ฐิติมา และอื่นๆอีกมาก
ทำให้เรารู้สึกว่า ยุค 80's ไม่ว่าจะแถบไหนของโลก ก็เท่ไปซะทุกที่
เห็นเงาลางๆ ของ Siouxsie and the Banshees , The Jesus and Mary Chain
บอกแม่ว่า "แม่ นี่สมัยแม่สาวๆป่าวเนี่ย เท่โคตตตตต"
แม่ยิ้มแล้วบอกว่า ใช่ พร้อมเล่าเรื่องราวชีวิตวัยรุ่นสมัยนั้นให้เราฟัง
โอ๊ย อิจฉาแม่ชะมัด
 
ไปดื่มร้านประจำกับเพื่อนสาว ในทุกๆคืน เป็นคืนที่ดี
ล่าสุดนี้ พี่เจ้าของร้านเปิด Trash ของ Suede และทุกคนก็เต้นเบาๆ
แถมเดินแคตวอล์กกลายๆกันทั่วร้าน
เป็นภาพที่น่ารักมากเลยทีเดียวเชียว