บรื๋ออออ ...
นี่ขนาดหิมะตกไม่เยอะเลยนะ แค่แบบเบาะๆ เกาะตามกิ่งไม้แบบบางๆ ฮื้ออ
ปั่นจักรยานทุกวันนี้ดังเอี๊ยด เอี๊ยด แคร่ก แคร่ก เพราะน้ำแข็งมันชอบเกาะ ฮ่าๆๆ
วันก่อนเดินเล่นไปเจอสุมทุมต้นคริสต์มาส น่าสงสารจัง
เป็นต้นไม้ที่มีแต่คนรักแค่หนึ่งสัปดาห์ :'(
อ้อ เราเริ่มเรียนห้องใหม่ กับเพื่อนใหม่ๆแล้ว
เช่น Sean มาจากอังกฤษ อายุมากแล้ว และชอบพูดคำหยาบ ฮาดี
อาจารย์ให้ฝึกออกเสียงคำว่า blindtarmsbetændelse แปลว่า 'ไส้ติ่งอักเสบ'
ชอนบอกว่า เออ งี้ถ้าไปหาหมอนะ
"Oh, I got blindtarms ... fuck that shit I'm going home!" ฮ่าๆๆ
รู้สึกดีเหมือนกันแม้ว่าจะเหลือเวลาเรียนอีกไม่เยอะแล้ว
ตอนไปขอเปลี่ยนห้อง Hans เรียกเราว่า Trouble Maker แต่ยิ้มแป้นเลยนะ ((:
ชีวิตช่วงนี้กราฟคงที่มากๆ
ทุกอย่างน่าจะลงตัว แม้ว่าไม่ใช่อย่างที่เราต้องการไปซะทั้งหมด
แต่อย่างน้อยเราก็รู้ว่าเรากำลังจะทำอะไร และต้องการอะไรในระยะเวลาหนึ่งปีข้างหน้า
ดีใจที่แม่และพ่อเป็นที่ปรึกษาและกำลังใจที่ดีที่สุดตลอดมา
(วันก่อนแม่เล่าว่าเพื่อนแม่ไปต่างจังหวัด ไม่มีคนเลี้ยงเฟอร์เร็ตให้
เลยวานพ่อเราช่วยเลี้ยงหน่อย พ่อตื่นแต่เช้า แล้วบอกแม่ว่า "วันนี้ชั้นจะไปรับยุวกาชาดมาเข้าค่าย"
ไม่นานหลังจากวางโทรศัพท์ เราก็ได้ mms รูปพ่ออุ้มเฟอร์เร็ตยิ้มแฉ่งเชียว แอ๊บแบ๊วจริงๆ)
อัพแบบล่กๆ
แล้วจะมาใหม่นะจ๊ะ
การบ้านยังไม่ทำ หนังสือยังไม่อ่าน :P
ฝากเพลงโคตเหงาเอาไว้ให้จิตตก
แค่บางทีน่ะนะ เราก็อยากจะมีใครซักคนที่เราจะร้องเพลงนี้ให้เค้าฟังได้บ้าง